ჯვრის მონასტერი მცხეთის აღმოსავლეთით, კლდეზე მდებარეობს. მთავარი ეკლესია მეექვსე საუკუნის ბოლოდან მეშვიდე საუკუნის დასაწყისამდე თარიღდება. სვეტიცხოველთან და სამთავროსთან ერთად, ის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის „მცხეთის ისტორიული ძეგლების“ ნაწილია.
ადგილის ისტორია თავად ტაძარზე ადრეც იწყება: გადმოცემით, მეფე მირიანმა, იბერიის მიერ ქრისტიანობის მიღების შემდეგ, აქ ხის ჯვარი აღმართა, რომელიც კავკასიის მრავალი ქრისტიანი ხალხისთვის თაყვანისცემის ობიექტად იქცა. პირველი ქვის ნაგებობა იყო პატარა ეკლესია, ცნობილი როგორც „მცირე ჯვარი", აგებული ქართლის ერისთავ გუარამის მიერ, მოგვიანებით დამატებული უფრო დიდი ტაძრით. ჯვრის არქიტექტურამ, ჯვრისებრი გუმბათოვანი ტიპი, ქართული საეკლესიო ხუროთმოძღვრების განვითარებაში მნიშვნელოვანი ეტაპი შეადგინა.
მთავარი ნაგებობის სამხრეთით, ვიწრო ბილიკით, მისადგომია წყარო, დაკავშირებული წმინდა ნინოს, საქართველოს განმანათლებლის სახელთან.































