ლომისა: უძველესი სიწმინდე საქართველოს მთებში
ლომისას წმინდა გიორგის ეკლესია (მე-7-მე-9 საუკუნეები) და მისი სამლოცველო მდებარეობს ქსნისა და არაგვის მდინარეების წყალგამყოფ ქედზე.
ნაგებობა წარმოადგენს მარტივ სამეკლესიან ბაზილიკას. ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია სხვადასხვა დანიშნულების შენობების ნაშთები. წარმართულ ხანაში ლომისა (სახელწოდება ეხება ხარს, რომლის კულტიც შედარებული იყო მთვარის კულტთან - ხარის რქები და ნახევარმთვარე) მმართველების მთავარი რელიგიური ტაძარი იყო. მოგვიანებით წარმართული ტაძრის ადგილას ქრისტიანული ეკლესია აშენდა. ლომისა მთიულეთისა და ქსნის ხეობის მოსახლეობის მთავარი ტაძრის ფუნქციას ასრულებდა. პოლიტიკურ და სამართლებრივ საკითხებს აქ უხუცესთა საბჭო წყვეტდა.

ლომისობის ტაძრის დღესასწაული აღდგომიდან შვიდი კვირის შემდეგ აღინიშნება. მთელი აღმოსავლეთ საქართველოდან მომლოცველები მლეთას სოფელში იკრიბებიან. სასულიერო პირები დროშებს ატარებენ და სიმღერა „ფერხისას“ მღერიან, მაღალ მთაზე აჰყავთ, სადაც მსხვერპლშეწირვის ნადიმი იმართება. წმინდა გიორგის ლომისას ხატის წინ ხალხი ოჯახის ხაზის გაგრძელებას, ბრმებისთვის მხედველობის აღდგენას და უხვი მოსავლის მიღებას ლოცულობს. ლომისას პატივს სცემენ, როგორც ჯვარს, რომელიც სახელურზეა მიმაგრებული, ოთხივე ბოლოზე სფეროებით (მზის სიმბოლო) დამაგრებული. ლეგენდის თანახმად, ლომისა არის მეომარი, რომელიც ცეცხლოვან ცხენზე ზის და მათრახს ატარებენ, რომლის ქნევითაც ბოროტებას ანადგურებს. ლომისას კულტი საქართველოში ბრინჯაოს ხანაშიც იყო გავრცელებული. ქრისტიანულ ეპოქაში ეს კულტი წმინდა გიორგის უკავშირდებოდა.




43 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
After my visit, I found myself thinking about the spirituality of the place-was it really a hub for ancient rituals, or just a scenic pit stop for weary travellers? It left me with more questions than answers.
Has anyone else felt a strange connection to a place like this?